درجه شهرداریهای کشور

 فعالیتهای شهرداری به شکل جدید آن پس از مشروطیت آغاز گردید. قانون بلدیه در دوره اول مجلس شورای ملی به سال 1286 به تصویب رسید. شهرداری تهران نخستین شهرداری بود که براساس قانون جدید تأسیس شد و تشکیلات آن تقریباً بلافاصله پس از تصویب قانون پایه‌‌گذاری شد.
از سال 1286 تا سال 1379، 754 شهرداری در کل کشور تأسیس شد که بیشترین آنها به ترتیب در استانهای اصفهان (78 شهرداری)، خراسان (67 شهرداری) و فارس(56 شهرداری)، و کمترین آنها در استان قم (3 شهرداری) قرار دارند.
درجه شهرداریهای کشور در طیفی از 1 تا 12 قرار می‌گیرد. شهرهای قدیمی، بزرگ و پرجمعیت دارای درجات بالاتر، و شهرهای جدیدالتأسیس دارای درجات پائین‌تر می باشند. درجه شهرداریها بر مبنای امکانات، اعضا، درآمد و امثال آن تعیین می شود، لذا بالاترین درجه (12) به شهرداریهای شیراز، تبریز، مشهد و اصفهان تعلق گرفته است، جمعیت این کلان شهرها بیش از یک میلیون نفر میباشد.

در رده بعد، شهرهایی چون کرج، اهواز، قم ، کرمانشاه، رشت، ارومیه ، همدان و آبادان قرار گرفته اند که درجه آنها 11 می باشد. جمعیت این شهرها بین 300 تا 900 هزار نفر است. در رتبه بعد نیز شهرهایی مانند دزفول، کرمان، بندربوشهر، سمنان، ساری و غیره، با درجه 10 قرار می‌گیرند و تقریباً تمام این شهرها مراکز استانها می باشند. این روند همچنان ادامه می‌یابد و شهرهایی که کمترین جمعیت را داشته باشند و شهرداری آنها در سالهای 78 و 79 تأسیس شده است، عمدتاً در درجه 1 و 2قرار می گیرند.